Feeds:
Yazılar
Yorumlar

Archive for Mart 2012

– vostra maestà lo perdoni! -disse un vecchio ortolano. – martinzúl non capisce alle volte che il suo posto non è tra le piante o tra i frutti inanimati, ma tra i devoti sudditi di vostra maestà!

– ma cos’è che gli gira, a questo matto che voi chiamate martinzùl? -chiese, bonario, il nostro imperatore. – mi pare che non sa manco cosa gli passa nella crapa!

– che possiamo capirne noi, maestà? -il vecchio ortolano parlava con la modesta saggezza di chi ne ha viste tante. – matto forse non lo si può dire: è soltanto uno che c’è ma non sa d’esserci.

– o bella! questo suddito qui che c’è ma non sa d’esserci e quel mio paladino là che sa d’esserci e invece non c’è. fanno un bel paio, ve lo dico io!

***

“majesteleri, onu bağışlayınız!” dedi oradan bir ihtiyar bahçıvan. “martinzul kimi zaman yerinin cansız bitkiler ya da meyvaların arasında değil, hükümdarımızın sadık kullarının yanında olduğunu anlayamıyor!”

imparator hoşgörüyle sordu:

“peki, sizin martinzul dediğiniz bu kaçığın zoru ne? kafasından neler geçtiğini kendi de bilmiyor galiba!”

“biz nereden bilelim, efendimiz?” ihtiyar bahçıvan görmüş geçirmiş birinin sağduyusuyla konuşuyordu. “aslında belki tam anlamıyle kaçık olduğu da söylenemez: varolan, ama olduğunu bilmeyen biri yalnızca.”

“aman ne güzel! bir yanda varolan, ama olduğunu bilmeyen bu bendem, bir yanda varolduğunu bilen ama varolmayan şövalyem. birbirlerine pek yaraşıyorlar, inanın bana!”

(*) la citazione: italo calvino, “il cavaliere inesistente”, capitolo terzo, 31, mondadori, 2009.
(**) la citazione/alıntı: italo calvino, “varolmayan şövalye”, üçüncü bölüm, s. 35, traduzione di/çev: gül ışık, ada yayınları, 1985.

Read Full Post »